PDF Afdrukken E-mail

TUSSENKOMST VAN JOHAN VERSTREKEN BIJ DE BEGROTING LUIK BUITENLAND VAN HET VLAAMS PARLEMENT

Mijnheer de Voorzitter,
Geachte collega'€™s

Wat 2017 op het vlak van buitenlandse zaken zal brengen, kan niemand voorspellen. Maar als we afgaan op de gebeurtenissen van de voorbije jaren, dan mogen we gerust stellen dat er steeds een weerslag is op Vlaanderen en in de meeste gevallen is dit spijtig genoeg een negatieve. Zo zal dat wellicht ook in 2017 zijn.

Sinds 2008 wordt de Europese Unie getroffen door een lange reeks van crisissen die het vertrouwen bij de mensen hebben aangetast. De Unie lijkt niet meteen een antwoord te vinden op de vele nieuwe uitdagingen waarmee we geconfronteerd worden. De mensen die sterk leiderschap en sterke antwoorden op hun onzekerheid wensen, haken af en plaveien de weg voor het populisme. Wij, politici, hebben de taak om antwoorden te bieden opdat de verworvenheden van Europese cohesie en samenwerking die de voorbije decennia welvaart en voorspoed hebben gebracht, gevrijwaard blijven. Het siert de Vlaamse regering dat ze binnen haar bevoegdheden een visie op de toekomstige rol van de Unie heeft uitgewerkt. Maar het is belangrijk om ook hierop verder te werken in samenwerking met het federale niveau en met de Europese instellingen. Het is duidelijk dat de Schengen- en de Eurozone niet voldoende klaar waren om de financiele en migratiecrisis op te vangen. Daarom moet Vlaanderen in de komende maanden mee zijn schouders zetten onder de versterking van beide zones. Tegelijkertijd blijkt het plan Juncker zijn vruchten af te werpen: de economische groei herneemt en de werkloosheid daalt. Die boodschap moet Vlaanderen ook durven uitdragen. Meer nog, de Unie zal in het komende jaren de investeringsmiddelen verhogen tot 630 miljard euro. Vlaanderen moet van deze opportuniteit ten volle gebruik maken om haar economische positie te versterken.

Het Verenigd Koninkrijk zal in 2017 artikel 50 inroepen waarmee de Brexit ingezet wordt. Wat niemand , zelfs de fervente Britse leave aanhangers, voor mogelijk achtte, zal dus gebeuren: een lidstaat zal de Unie verlaten. De onderhandelingen die zeer complex en technisch zullen zijn, zullen sowieso hun weerslag op Vlaanderen hebben. Daarom is het belangrijk dat de Vlaamse regering, al dan niet in samenspraak met onze andere deelstaten en het federale niveau, zo snel als mogelijk werk maakt van een impactstudie over de gevolgen van de Brexit en dit op grond van de verschillende mogelijke scenario'€™s. In Nederland loopt dit onderzoek reeds omdat men zich maar al te zeer van bewust is, wat de economische gevolgen van een Brexit betekenen.

Een tweede zekerheid in 2017 is de start van het Amerikaans presidentschap van Donald Trump. Zijn uitspraken en zijn programma doen vermoeden dat de impact op de EU en op Vlaanderen veel groter zal zijn dan wat we de voorbije decennia met machtswissels in de VSA hebben meegemaakt. De kans dat het in onderhandeling zijnde vrijhandelsverdrag met de VSA op een dood spoor terecht komt, is zeer reeeel. Ondanks meerdere politici binnen Vlaanderen gekant zijn tegen vrijhandel, toch moet iedereen beseffen dat onze regio voor meer dan 80% van zijn economische welvaart afhankelijk is van de export. Pleit ik daarom voor een ongebreidelde vrijhandel. Zeker niet: een gecorrigeerde vrijhandel waar het belang en het geluk van mensen centraal blijven staan en waar economische ontwikkeling mogelijk blijft, is voor CD&V cruciaal. Mijnheer de Minister-President, het is belangrijk dat Vlaanderen hierop anticipeert en blijft inzetten op handelsverdragen met andere regio'€™s en landen, weliswaar met het respect voor de Europese normen en waarden die we de voorbije decennia hebben verworven ter bescherming van onze inwoners.

Een derde uitdaging waarop we de voorbije jaren geen afdoend antwoord hebben kunnen bieden en waarmee we in 2017 onvermijdelijk opnieuw zullen geconfronteerd worden, betreft de immigratie. De schrijnende beelden van Aleppo waar kinderen wezenloos voor zich uitstaren nadat ze voor de zoveelste keer het slachtoffer werden van brutale bombardementen, de beelden van mensen die alles op alles zetten om aan de hel van Syrië te ontsnappen en de vele Afrikanen die de schrijnende armoede en de gevolgen van de klimaatverandering willen ontvluchten, zijn op onze netvliezen gebrand. Er zijn volgens de VN de voorbije jaren nog nooit zoveel mensen op de vlucht geslagen in de hoop op een beter leven. Uiteraard kunnen wij als kleine regio deze allemaal niet opvangen, uiteraard zijn onze middelen te beperkt om een structureel antwoord te bieden op hun problemen. Maar Vlaanderen kan wel zijn middelen zo optimaal mogelijk inzetten door goed gericht projecten te kiezen, door gebruik te maken van de expertise van en samen te werken met het middenveld, de universiteiten, onderzoekscentra, het bedrijfsleven en internationale instellingen. Vlaanderen heeft de voorbije decennia ook heel wat expertise opgebouwd inzake vredeseducatie, conflictbeheersing en -€“preventie. Dit moeten we meer inzetten, al is het maar in het kader van kleinschalige projecten.

Ten slotte, onze wapenexport. Elk wapen dat een mens kan doden, is er een te veel. Maar is het nagenoeg onvermijdbaar dat technologie op een of andere wijze wordt ingezet waarvoor de export niet bedoeld was. We kunnen er wel over waken dat alle zorgvuldigheid aan de dag wordt gelegd juist om te vermijden dat onze technologie ten onrechte wordt ingezet in gewapende conflicten of bij mensenrechtenschendingen. Ik denk dat Vlaanderen op dat vlak weinig of geen lessen te ontvangen heeft. Ons wapendecreet gaat vaak verder dan wat op Europees niveau is overeengekomen. Kan het beter? Uiteraard kan het altijd beter omdat we steeds moeten leren uit exportlicenties waarbij technologie uiteindelijk toch op onrechtmatige wijze wordt ingezet. Ik hoop dan ook dat de regering zo spoedig mogelijk het ontwerp van decreet tot wijziging van het huidige decreet zal indienen. Deze wijziging zal de bestaande regelgeving nog verstrengen wat we alleen maar kunnen toejuichen.

Mijnheer de Minister-President, geachte collega'€™s, al deze uitdagingen verdienen een antwoord. En we zouden al een grote stap vooruit kunnen zetten indien we zoveel mogelijk invulling geven aan de VN Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen, waartoe we ons geengageerd hebben. Niet alleen helpt het de mensen in het Zuiden waardoor migratiestromen als gevolg van armoede en klimaatverandering zullen afnemen en waarbij de mensen in hun leefgemeenschap een menswaardig bestaan kunnen uitbouwen, maar het biedt ook een antwoord op de strijd tegen armoede in eigen land. Als parlement moeten we er over waken dat Vlaanderen de komende jaren voldoende inzet op de realisatie van de SDG'€™s.

Johan Verstreken, CD&V Vlaams parlementslid
22 december 2016

https://www.youtube.com/watch?v=NLiNiyl__HY&feature=player_embedded